कितीक् हळवे, कितीक् सुंदर, किती शहाणे आपूले अंतर...

त्याच जागी त्या येऊन जाशी, माझ्यासाठी... माझ्यानंतर...

कितीक् हळवे, कितीक् सुंदर...

अवचीत कधी सामोरे यावे...

अन् श्वासांनी थांबून जावे...

परस्परांना त्रास तरीहि, परस्पराविण ना गत्यंतर...

कितीक् हळवे, कितीक् सुंदर, किती शहाणे आपूले अंतर...

मला पाहुनी... दडते-लपते,

आणिक तरीहि... इतूके जपते...

वाटेवरच्या फुलास माझ्या... लावून जाते हळूच फत्तर

भेट जरी ना ह्या जन्मातुन,

ओळख झाली इतकी आतून...

प्रश्न मला जो पडला नाही... त्याचेही तुझ सुचते उत्तर

कितीक् हळवे, कितीक् सुंदर, किती शहाणे आपूले अंतर...

मला सापडे तुझे तुझेपण,

तुझ्या बरोबर माझे मीपण...

तुला तोलुनी धरतो मि अन्, तु ही मजला सावर् सावर...

कितीक् हळवे, कितीक् सुंदर, किती शहाणे आपूले अंतर...

मेघ कधी हे भरुन येता,

आबोल आतून घुसमट होता...

झरते तिकडे पाणि टप् टप्... अन् इकडेही शाई झर् झर्...

कितीक् हळवे, कितीक् सुंदर, किती शहाणे आपूले अंतर...

त्याच जागी त्या येऊन जाशी... माझ्यासाठी... माझ्यानंतर...

किती शहाणे आपूले अंतर...

- संदिप खरे