करु वाटे खरे तर तुला एक फोन

यावा वाटे खरे तर तुझा एक फोन

असे काही होत नाही मग उगाचच

याला कर फोन कधी त्याला कर फोन

फोन तुझा सदा चालू कधी बंद नाही

आणि त्याला तारेचाही आता बंध नाही

पक्षापरी निरोपांची हवेतून ये-जा

हातातून तो ही परी झेपावत नाही

हातामध्ये फोन तरी प्रश्ण एवढाच

बोलायचे काय आणि बोलणार कोण

कसा बघ फोन माझा गावोगाव फ़िरे

हातातल्या हातामध्ये एकटाच झुरे

ह्रदयात साठवल्या काही जुन्या खुणा

टाकवेना फोन बाई जरी झाला जुना

पुन्हा पुन्हा करतो मी बटणाशी चाळा

पुन्हा पुन्हा बदलतो रींगरचा टोन !

खिडकीत साधुनिया सिग्नलचा कोन

कसे कसे किती किती बोलायचा फोन!

आता कसा उगामुगा वरवर बोले

जिभेवर जसे काही त्याच्या वारे गेले !

गोड गोड बोलायला एकटा मी पुरे

भाडायला तरी सखे लागतात ना दोन !